wróć do aktualności

Wniosek prokuratora nieuwzględniony

Sąd karny nie uwzględnia wniosku prokuratora o areszt w bardzo poważnej sprawie karnej, gdzie zagrożenie sięga nawet dożywocia.

Wysokie ustawowe zagrożenie karą nie stanowi automatycznej podstawy do stosowania izolacyjnych środków zapobiegawczych - podnosi Sąd Rejonowy w Gryfinie. Obrona kwestionuje również kwestię uprawdopodobnienia stawianych zarzutów.

W polskim procesie karnym tymczasowe aresztowanie jest środkiem o charakterze ostatecznym - tak mówi teoria, praktyka bywa zgoła odmienna. Niestety.

Doświadczony karnista w ramach strategii procesowej dąży do wykazania, że wolnościowe środki zapobiegawcze, takie jak dozór Policji czy poręczenie majątkowe, w pełni zabezpieczają prawidłowy tok postępowania. Obrona nie jest łatwa, bo na tym etapie, Sąd nie ocenia jeszcze tak jak przy wyrokowaniu czy doszło do popełnienia zarzucanych czynów. To znacząco utrudnia obronę.

Praktyka organów ścigania a standardy

W praktyce prokuratorskiej organy ścigania regularnie powołują się na artykuł 258 § 2 kodeksu postępowania karnego. Twierdzą, że perspektywa surowej kary rodzi domniemanie utrudniania śledztwa. Taki automatyzm stoi jednak w sprzeczności z konstytucyjnymi standardami.

Przykładem prawidłowej wykładni przepisów jest jedna ze spraw prowadzonych przez Kancelarię Adwokacką Tumielewicz, gdzie adwokat Krzysztof Tumielewicz jako obrońca doprowadził do odmowy zastosowania aresztu, mimo zarzutów zagrożonych karą dożywotniego pozbawienia wolności.

Orzecznictwo i standardy ETPC

Zarówno orzecznictwo krajowe, jak i standardy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wskazują, że surowość kary może uzasadniać aresztowanie przede wszystkim na początkowym etapie sprawy, gdy gromadzony jest kluczowy materiał dowodowy.

Wraz z upływem czasu i zabezpieczeniem dowodów znaczenie tej przesłanki systematycznie maleje. Jeśli śledztwo trwa już od dłuższego czasu, prokuratura nie może żądać izolacji podejrzanego bez wykazania realnego ryzyka matactwa.

Skuteczna linia obrony

Dla skutecznego ukształtowania linii obrony kluczowe znaczenie ma wykazanie stabilizacji życiowej oraz właściwej postawy procesowej podejrzanego. Prawidłowo prowadzona obrona osób tymczasowo aresztowanych potwierdza, że nawet przy najcięższych zarzutach merytoryczna argumentacja pozwala na skuteczną ochronę praw wolnościowych jednostki. Precyzyjne przedstawienie faktów pozwala dowieść, że najsurowszy środek zapobiegawczy jest nieuzasadniony. Obejmuje to w szczególności:

  • Stałe miejsce zamieszkania
  • Stabilne zatrudnienie i praca
  • Dotychczasowa, nienaganna współpraca z organami procesowymi

O autorze

Ekspert

Adw. Krzysztof Tumielewicz

Adwokat Szczecin, doświadczony obrońca w sprawach karnych.

Kancelaria Adwokacka w Szczecinie zapewnia pomoc prawną, w której główną specjalizację stanowią sprawy karne oraz obrona osób tymczasowo aresztowanych. Wieloletnia praktyka pozwala na skuteczne działanie na każdym etapie postępowania.

Sprawy karne Obrona karna

Pełne publikacje

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania i potrzebują porady prawnej, prosimy o kontakt z nami w celu umówienia wizyty.

Skontaktuj się z nami